Page 10 - กึ่งศตวรรษ KU27
P. 10

ถึง น้องเกษตร รุ่น ๒๗ ทุกคน








                     ขอชื่นชมจากใจที่ รุ่น ๒๗ ร่วมกลุ่มกันอย่างเหนียวแน่น

              จนมีอายุครบ ๕๐ ปี นับจากวันแรกที่ได้อยู่ในรั้วสีเขียว (มหาวิทยาลัย

              เกษตรศาสตร์) จนถึงได้จัดงาน “๕๐ ปี นนทรีบาน วันวานที่ไม่ลืม”


                     หากจะพูดถึงวันวานนี้พี่ไม่ลืม ดูเหมือนว่า จะเป็นวันแรกในเดือนแรกที่ทุกคนนั่งอยู่ใน
              “อาคารเทพศาสตร์สถิตย์” ดูแต่ละคนหน้าตาเด็กๆ บ๊องแบ๊ว ระคนตื่นเต้น และน่าจะมีค�าถาม

              อยู่ในใจ “พี่ๆ จะประชุมพวกเราเรื่องอะไรหว่า” หนึ่งเดือนในอาคารเทพศาสตร์สถิตย์ ผมและ

              คณะกรรมการปกครอง (รวมถึง พล.ต.เขตณรงค์ สุเสวี ประธานปกครองขณะนั้น) Senior ทุกคน
              คิดว่า วิธีอบรมและปฏิบัติต่อน้อง รุ่น ๒๗ ขณะนั้นเป็นวิธีที่ดีที่สุด ที่จะให้ทุกคนอันมาจากต่างถิ่น

              ต่างสถานที่ได้อยู่ร่วมกันอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน  มีความรัก ความสามัคคี มีความเสียสละ

              ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไม่มีความเห็นแก่ตัว มีใจสงเคราะห์และช่วยเหลือผู้อื่น มีน�้าอดน�้าทนต่อ
              อุปสรรคทั้งหลายที่ต้องผจญในอนาคต ทั้งมีความตั้งใจแน่วแน่ว่าต้องช่วยให้ทุกคนจบการศึกษา

              ในรั้วสีเขียว


                     ในช่วงหนึ่งเดือนในอาคารเทพศาสตร์สถิตย์ มีเหตุการณ์มากมายของ รุ่น ๒๗ เนื่องจาก ความ

              ไม่สบอารมณ์และไม่เข้าใจระบบที่พวกผมให้การอบรม (เพราะเราไม่บอกเป้าหมาย และวัตถุประสงค์)
              ผมและคณะฯ ต้องการให้เกิดความเข้าใจภายหลังจากมีพิธีรับน้องใหม่ (ซึ่งพวกเราก็เข้าใจดี

              และซาบซึ้ง) ท�าให้เกิดอารมณ์โกรธ ชิงชัง ถึงขั้นหนีกลับบ้าน รวมทั้งถูกท�าโทษ กรณีกลับบ้านและ

              ขอลาออก ไม่มาเรียน (ขณะนั้นยังไม่ครบเดือน) คณะกรรมการปกครองทั้งชาย-หญิง ต้องตามไป
              ถึงบ้าน อธิบายให้ผู้ปกครอง พ่อ-แม่ เข้าใจระบบที่เราอบรมหลายครั้ง และขอให้พูดกับลูกหลาน

              แกมขอร้องให้กลับมาเรียน รวมทั้งได้ให้ความมั่นใจว่า ลูกหลานจะไม่ได้รับอันตรายอย่างเด็ดขาด

              ในมหาวิทยาลัย เราจึงมีข้อก�าหนดเข้มงวด มิให้รุ่นพี่ (ปี ๒ - ปี ๕) แตะต้องถูกตัวรุ่นน้องเด็ดขาด

              จนท�าให้พวกเรา รุ่น ๒๗ หลายคนมาร่วมกันทุกวันนี้ กรณี รุ่นนี้ที่มีคนโกรธแค้นระบบอบรมมากๆ
              จนถูกลงโทษให้โดดน�้าข้างอาคารเทพศาสตร์สถิตย์ (ชื่อ เดชอนันต์ ถึงแสง ต่อมาได้เป็นประธาน

              ปกครอง) ด�าลงไปใต้ท้องบ่อเป็นเวลานาน จนกรรมการฯ ที่อยู่คณะประมงต้องลงงมหา ท�าเอา

              ทุกคนในกรรมการฯ หัวใจแทบวาย ยังมีเหตุการณ์อีกมากมายของ รุ่น ๒๗ กล่าวในที่นี้คงไม่จบแน่




             8   กึ่งศตวรรษ KU 27
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15